“B’qalb maqsuma jkolli ngħid li qed infittex dar ġdida għal uliedi li għandom 16 u 19-il sena. Onestament ma għamiltx biżżejjed riċerka qabel ikkommettejt ruħi u issa mhux inlaħħaq bihom fl-iskeda tiegħi u tal-klieb tiegħi.”
Hekk kitbet il-voluntiera tal-annimali Maxine. Iżda din hija biss allegorija ġenjali biex tirrifletti fuq is-sitwazzjoni orribbli meta n-nies ma jkunux iridu aktar l-annimali domestiċi tagħhom għax ma jistgħux ilaħħqu magħhom aktar, speċjalment meta l-annimali domestiċi jkunu f’età anzjana u vulnerabbli.
“Il-klieb u jien ma nistgħux inlaħħqu magħhom,” hi kompliet tgħid fl-allegorija. “Barra minn hekk, it-tfal qed jibdew ikollhom kwistjonijiet ta’ mġiba li qatt ma kellhom qabel u sempliċement ma jistax ikun li jkollna daqshekk responsabbiltà fid-dar tagħna. Qed iħassru ż-żwieġ tiegħi minħabba l-istress, iqajmuni kmieni u qed jirrovinaw id-dar tiegħi, l-għamara, il-ħitan, kollox.”
“Tiġġudikawnix għax naf x’impatt emozzjonali negattiv se tkun fuqhom din u wisq probabbli qatt mhu se jirkupraw minn trawma bħal din iżda ma hemmx x’tagħmel!”
X’taħsbu minn din il-perspettiva interessanti?
Facebook/Max Ine